هزاری می خوام روند"مثبت اندیشی" و شگرد"كوچه علي چپ"رو پیش بگیرم نمی شه که نمی شه ... به زور می خوام تو این کله فرو کنم که همه چی روبراهه ... می خوام سرخودمو گول بمالم که همه چی داره باحال پیش می ره ... می خوام زورچپون خنده و عشق وحالو بریزم وسط لحظه های دربو داغون زندگیو حالشو ببرم ... اما هرچی زور می زنم  حلاوت این خوشبینیو به خودم بچشونم و به دنیای واقعیت هلش بدم نمی شه که نمی شه ... یهو روزگار می زنه تو ذوقمو می گه اوضاع ترکمونه و نمي شه كاريش كرد،الكي زور نزن ... گاهی گرفتاری خوره وار خودشو تحمیل می کنه تو دقایق زندگیو اينقدر روهم تلنبار می شه که هوارتا سیفون هم بکشی ردشو نمی گیره بره ... نگی دوباره رفت تو نخ سیاهنمایی و از این جور حرفاها ... فقط یه نمه با زندگی حال نمی کنم اينروزا ...روزمره گی و یکنواختی حالمو گرفته یه کوچولو ... هرروز صبح عین روزقبل و هرروز عصر هم همینطور ... انگاری يه جورايي بدشانسي منگنه شده بهم ...حال نمی کنم با اين روزها ... البته همینکه می آم اینجا بلند فکر می کنم و از هیجانات و دربدری ها و گرفتاریها و عشق و حال و دیگر تراوشات ذهنی می نویسم نیمچه حالی می برم ... اینجوریاست که دوست دارم بنویسم ...  

- عجب دی ماهی بشه امسال ...فک کنم کوفتم بشه حسابی ...آخه پسرجان تو که بدهكارات هيچي تو بساط ندارن و حسابتم پرازخالیه بیجا می کنی کرورکرور چک ده رقمی می دی دست مردم ...حالا وقتی تواين بازاركوفتي ازاین طرف به اونطرف خزیدی واسه جور کردن حسابت می فهمی دیگه بی گدار دسته چک سیاه نکنی ... البته رديفش مي كنم به اميد حق ... غمي نيست

- دلم یهو تو این وانفسا کلی چیز خواست ! ... دلم شمال و دریا و جنگل و آسمون ابری و کنار ساحل اتیش روشن کردن خواست ... دلم قاهره و کازابلانکا و تورهای صحراگردی و شترسواری و شب نشینی های تو دل شبهای کویر خواست ... دلم پارک آبی و اسکی رو آب و گشت وگذار با کشتی های تفریحی خواست ... دلم یه هوا قدم زدن تو خیابونای خاطره ساز پاریس،یه کوچولو قاطی شدن تو جمع جوونهای عاشق پیشه کوبایی در جوار ساحل هاوانا خواست ...دلم چیزهای ديگه اي هم خواست که تو دهنش زدم و نذاشتم ادامه بده عجب دل پرروییه خداییش ... بچه پررو!

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آذر 1387ساعت 7:22 توسط مجيك | |